นวนิยาย เรื่องสั้น บทความ บทวิเคราะห์ บทวิจารณ์ โดย วิมล ไทรนิ่มนวล

การศึกษาเพื่อความแปลกแยก ตอนที่ 10

Posted by on Mar 15, 2012 in การศึกษาดุลยภาพ

ฉบับที่แล้ว ผมเขียนว่าเราต้องเผากระทรวงศึกษาทิ้ง ไล่ครูออกเก่าสิบเปอร์เซ็นต์ ถ้าต่อต้าน หรือไม่ตั้งใจจะทำการศึกษาที่แท้ ส่วนพวกนักการศึกษาที่สถิตอยู่ในห้องแอร์ก็ควรเก็บเอาไว้ให้คนรุ่นต่อมาได้ศึกษาเป็นวิชา “โบราณคดีทางความคิด” นั้น แม้เขียนทีเล่นทีจริง (ซึ่งคงได้ศัตรูเพิ่มอีกเพียบ – ถ้ามีคนอ่าน) แต่ก็เป็นความจริง และจะยืนยันในบทความนี้

Read More

การศึกษาเพื่อความแปลกแยก ตอนที่ 9

Posted by on Mar 15, 2012 in การศึกษาดุลยภาพ

ระบบการศึกษาทั้งหมดของเรานั้นให้ความสำคัญกับเรื่องความจำ ไม่ใช่เรื่องเชาว์ปัญญา เอาแต่ยัดข้อมูลมากมายเข้าไปในความจำ ทำให้คนกลายเป็นเครื่องจักร มหาวิทยาลัยคือโรงงานที่เปลี่ยนคนให้เป็นเครื่องจักร มันเป็นช่วงเวลายี่สิบห้าปีที่สูญเสียไป- หนึ่งในสามของช่วงชีวิตของท่าน-ในการทำให้ท่านเป็นเครื่องจักร! และแล้วก็เป็นเรื่องยากที่จะคลี่คลาย ทำให้ท่านกลับมามีชีวิตเป็นแบบมนุษย์อีกครั้งหนึ่ง

Read More

การศึกษาเพื่อความแปลกแยก ตอนที่ 8

Posted by on Mar 15, 2012 in การศึกษาดุลยภาพ

การศึกษาไทยจำเป็นอย่ายิ่งที่จะต้องมีการอภิวัฒน์ ไม่เพียงแค่ปฏิรูปอย่างที่ทำกันมาหลายยุคหลายสมัยและหลายครั้ง เพราะไม่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในด้านหลักการแต่อย่างใด เพราะการปฏิรูปเป็นเพียงการกระทำให้สิ่งเดิมแข็งแรงขึ้น พัฒนาขึ้น ถ้าสิ่งเดิมเป็นสิ่งดีก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่ถ้ามันไม่ดี หมายความว่ามันผิดทิศผิดทางและผิดที่ก็จะยิ่งส่งเสริมให้มันผิดมากขึ้นไปอีก และยากจะเปลี่ยนแปลงแก้ไขได้

Read More

การศึกษาเพื่อความแปลกแยก ตอนที่ 7

Posted by on Mar 15, 2012 in การศึกษาดุลยภาพ

ความแปลกแยก หมายถึง กระบวนการที่ทำให้มนุษย์ในสังคมถูกควบคุมโดยอำนาจที่แปลกปลอม ซึ่งนำไปสู่สภาวะที่มนุษย์ไม่สามารถกำหนดตนเองได้ นั่นคือต้องสูญเสียอำนาจในการกำหนดตนเอง ไม่สามารถเลือก ไม่สามารถเป็นในสิ่งที่ต้องการได้ มีชีวิตไปตามระบบ กฎ กติกาที่ตนเองไม่มีส่วนร่วมกำหนด

Read More

การศึกษาเพื่อความแปลกแยก ตอนที่ 6

Posted by on Mar 15, 2012 in การศึกษาดุลยภาพ

เมื่อรัฐไทยหรือประเทศไทยน้อมนำเอาระบบเศรษฐกิจทุนนิยม/ตลาดเสรีเข้ามาเป็นศาสนา/ศีลธรรมใหม่ในสังคมไทย ทำให้เกิดผลกระทบโดยตรงและโดยอ้อมอย่างหลากหลายต่อองคาพยพของสรรพชีวิต ทั้งคนกับสิ่งแวดล้อม สิ่งแวดล้อมกับสิ่งแวดล้อม และคนกับคนด้วยกัน โดยผ่านทางกิจกรรมทางเศรษฐกิจของคน เพราะคนนั้นเป็นสัตว์โลกชนิดเดียวที่เป็น “สัตว์เศรษฐกิจ” ไม่ใช่หมู วัว ไก่ เป็ด กุ้ง อย่างที่เขาเรียกกันในฟาร์มของบริษัทเจริญโภคภัณฑ์และ ฯลฯ

Read More
Page 1 of 212